Auteur: Margriet de Moor

Boek: Op de rug gezien

Donateur: Hoshi

 

Cover: Een pianolerares schrijft in het lesboekje van een leerling aanwijzingen voor de quatre-mains-muziek die hij thuis met zijn vader speelt. Ze worden door de vader opgevat als gecodeerde boodschappen. Tussen de pianolerares en de vader ontstaat een contact waarin de woorden over muziek in werkelijkheid over hen beiden gaan. Op een dag ontmoeten ze elkaar.
De zeven verhalen in 'Op de rug gezien' gaan over de pogingen van mensen om toegang te krijgen tot een wereld die zich maar tegenstribbelend kenbaar wil maken. Twee Utrechtse studenten zoeken in het oerwoud van Centraal-Afrika naar dinosauriers. Een vrouw die haar dementerende man verzorgt, komt er niet achter met welke verschrikking uit zijn verleden hij leeft; zij ziet alleen zijn dwangmatig handen wassen, snoepen en kerkbezoek. In het titelverhaal heeft een meisje een verhouding met de rector van de school. De man is ondoorgrondelijk voor haar. De zomer van haar verliefdheid, doorgebracht in een villa waarin zij meestal alleen is, zet haar zintuigen op scherp en doet haar dingen ontdekken - 'schemerig, steels, niet beschikbaar om te worden gebrutaliseerd of opgejaagd' - uit de wereld van haar gestorven moeder.
In de verhalen van Margriet de Moor is de wereld vluchtig. Onze waarneming is beperkt. We zien de dingen eigenlijk steeds 'op de rug'.

 

Achtergelaten: 6 september 2005  in lijn 5 Rotterdam

 

Auteur: Benoite Groult

Boek: zout op mijn huid

Donateur: Anita3

 

Cover: De grote charme van de teksten van Benoîte Groult is voor een belangrijk deel te danken aan haar aforistisch vermogen. Doorheen al haar boeken, of het nu romans zijn, essays of autobiografische geschriften, zaait ze minutieus en doordacht een aantal uitspraken, die opvallen door een snedigheid die niet altijd in het boek zelf terug te vinden is. Het ontbreekt de auteur nogal eens aan een goed plot, een duidelijke opbouw en karakters die overtuigen.
Zout op mijn huid, een schitterende hertaling van de Franse titel Les vaissaux du coeur, is de succesrijkste roman van Groult, zeker buiten Frankrijk, waar dit verhaal over de liefdesverhouding tussen een intellectuele Parisienne en een Bretoense visser enorme oplagen haalde. Ongetwijfeld is deze moderne versie van Lady Chatterly's lover niet altijd even geloofwaardig, noch erg sterk geschreven. Maar toch is er iets in de aanpak van het boek en in de aanwezigheid van authentieke emotionaliteit die moet aanspreken. Niet de beschouwingen die Groult wijdt aan deze ongelijke relatie, maar de beschrijvingen van hun samenkomsten over de hele werld, vormen de sterkte van dit verhaal, dat zoals al haar boeken het gevoel geeft in grote mate autobiografisch te zijn.

 

Achtergelaten: 2 september 2005 Ik deponeer het boek eerst bij een collega in de bus, daarna zal zij een geschikte lokatie zoeken om de zwerftocht te beginnen. Het zal ergens in Zoetermeer zijn

Auteur: Kees 't Hart

Boek: De Revue

Donateur: Barfly

 

Cover: 

Het thema lijkt bekend: een man krijgt een uitnodiging toegestuurd voor een reünie maar weet niet van wie. Kees 't Hart laat de speurtocht naar de afzender overgaan in een zoektocht naar de verloren tijd en de grote liefde die daarbij hoorde: het meisje Zwiep, dat danste bij de revue. Wie was zij met haar vreemde eigengemaakte woorden en haar zinnen die allemaal met ja eindigden? En wat was haar relatie met de directeur, over wie zij niet wilde praten? Waarom mochten allen de artiesten diens toespraken horen? De vragen uit het verleden worden pas op de laatste bladzijden beantwoord. Maar dan toch weer verrassend, ja

 

Achtergelaten: ?

 

Auteur: Milan Kundera

Boek: Onsterfelijkheid

Donateur: Gedicht

 

Cover:

'Scherpzinnig analyseert Kundera de moderne politieke wetenschappelijke elite, die hij ziet als dansers, dansers voor een camera, alleen geïnteresseerd in hun eigen roem, om wille waarvan ze in het licht van de televisielampen de meest nobele, altijd "politiek-correcte" dingen roepen, terwijl ze van die dingen helemaal niets weten. Geen wonder dat Kundera et liefde teruggaat naar de achttiende eeuw, de tijd van de Verlichting, toen de libertijnse ideeën van de Sade en anderen iets betekenden, terwijl alle fysieke onbeschaamdheden van nu slechts gericht zijn op onmiddellijke bevrediging: het orgasme.'
- de Volkskrant

 

'Kundera formuleert nu de wet van Kundera: hoe langzamer het gebeuren, des te intenser de herinnering. En omgekeerd: hoe sneller men leeft, hoe makkelijker men vergeet. Waar zijn de flaneurs gebleven, die grasduinend en zonnekloppend door het leven slenteren?'
- De Morgen

 

Achtergelaten: 26 augustus 2005

 

Auteur: Douglas Copland

Boek: Microslaven

Donateur: evil